Model w skali 1:33. Po sklejeniu ma następujące wymiary: długość - 40.3 cm, wysokość - 14.4 cm, rozpiętość skrzydeł - 65.0 cm. Pracę rozpocząłem 6 lipca 2005 a skończyłem dokładnie miesiąc później. Samolocik nie sprawił mi większych problemów.
Sklejanie było dość łatwe i jedynym wyjątkiem od typowych samolotów był naciąg skrzydeł z lin. Kadłub w odróżnieniu od innych samolotów składał się z dwóch skrzynek, bez wręg w środku. Wszystkie kawałki skrzydeł udało mi się nawet wykonać dość prosto i myślałem, że będą problemy z ich sztywnym połączeniem, ale - udało się bezproblemowo. Pomogły liczne rozpórki. nie było również problemów z zamocowaniem silników. Namęczyłem się troszkę przy mocowaniu naciągów z nici, bo z jednej strony nie mogły wisieć jak "flaki z olejem", a z drugiej zbyt duża sztywność spowodować mogła zwichrowanie modelu. Kółka jak zwykle z kilku warstw papieru, które po oszlifowaniu wyglądają jak prawdziwe. No i zestaw bomb - przyłożyłem się do nich szczególnie, bo to był już finisz. Nie robiłem ruchomych lotek i sterów chociaż koła i śmigła się kręcą. Całość pociągnąłem jedną warstwą lakieru.

 

     





















































 

Vickers VimyVickers VimyVickers Vimy to brytyjski ciężki bombowiec oraz samolot komunikacyjny, z okresu po I wojnie światowej, skonstruowany w firmie Vickers. Powstanie i wersje Samolot zaprojektowany został przez R.K. Piersona dla nalotów strategicznych na cele położone na terenie Niemiec. Prototyp nowego bombowca został oblatany 30 listopada 1917 z oznaczeniem fabrycznym Vickers FB.27. Po próbach pierwszych samolotów z różnymi silnikami, lotnictwo brytyjskie zaakceptowało go do produkcji seryjnej i zamówiło w dużej ilości. Wskutek zakończenia wojny, dalsze zamówienia zostały jednak anulowane i wyprodukowano jedynie 230 samolotów, które nie zdążyły wejść do służby przed zakończeniem działań.

Samoloty Vimy weszły na wyposażenie jednostek bombowych brytyjskich sił powietrznych Royal Air Force od lipca 1919, poczynając od 58. dywizjonu RAF stacjonującego w Egipcie. Służyły one do 1925, kiedy zostały zastąpione przez samoloty Vickers Virginia. W Północnej Irlandii i szkołach lotniczych używane były jeszcze po tej dacie.

Już w 1919, 6 samolotów przebudowano na wersję cywilną - pasażersko-transportową, a następnie zbudowano 44 nowe samoloty pasażerskie Vimy Commercial. Vimy Commercial różnił się od bombowca pękatym kadłubem o dużej średnicy, w kształcie wydłużonej kropli, mieszczącym 10 pasażerów. Zbudowano też dalsze 5 samolotów tego typu w podobnej wersji sanitarnej Vimy Ambulance.

Ostatnim wariantem był samolot bombowo-transportowy Vickers Vernon, używany od 1921 do 1927, głównie na Bliskim Wschodzie. Miał on podobny kadłub do wariantu Vimy Ambulance. Zbudowano go 55 sztuk (20 Vernon I, 25 Vernon II i 10 Vernon III). Od 1927 zostały zastąpione przez samoloty Vickers Victoria.

Rekordowe loty 
Samolot Vickers Vimy stał się sławny z powodu rekordowych przelotów. Dwóch lotników RAF, pilot John Alcock i nawigator Arthur Whitten Brown dokonało na nim z 14 na 15 czerwca 1919 pierwszego nieprzerwanego przelotu przez Atlantyk. Wystartowali oni z Nowej Fundlandii w kierunku na wschód, po 16 godzinach 28 minutach lotu wylądowali w Irlandii w okolicy Clifden, uszkadzając samolot przy lądowaniu na trzęsawisku. Pokonali dystans 3040 km, ze średnią prękością 190 km/h, borykając się po drodze z bardzo złymi warunkami atmosferycznymi.

Innym znanym przelotem był pierwszy kilkuetapowy lot z Anglii do Australii, wykonany przez braci Rossa i Keitha Smitha z dwoma mechanikami między 12 listopada a 10 grudnia 1919. Zdobyli oni tym samym nagrodę 10000 funtów. Ponadto, w 1920 podjęto próbę lotu z Anglii do RPA, zakończoną jednak dwukrotnymi katastrofami samolotów Vimy.

Samolot Alcocka i Browna jest obecnie eksponatem London Science Museum w Londynie, a samolot braci Smith - w Adelaide w Australii. Ponadto, zbudowano kilka latających replik samolotu Vimy.

Opis techniczny 
Vickers Vimy w wersji bombowej: dwusilnikowy dwupłatowiec o konstrukcji drewnianej, pokryty płótnem. Kadłub o płaskich burtach na dolnym płacie. Załoga: 3 ludzi w otwartej kabinie pilotów i otwartych stanowiskach strzeleckich w nosie i na grzbiecie samolotu. Bomby podwieszane pod płatem.

Napęd: silniki rzędowe Rolls-Royce Eagle VII o mocy 360 KM zamontowane w gondolach pomiędzy płatami, śmigła ciągnące. Montowano też później mocniejsze silniki gwiazdowe Armstrong Siddeley Jaguar lub Bristol Jupiter.

Vickers Vimy Commercial i Vernon różniły się cylindrycznym kadłubem, z miejscami dla pasażerów wewnątrz, w dwóch rzędach. Napęd: silniki rzędowe Rolls-Royce Eagle VII o mocy 360 KM (Vimy Commercial i Vernon Mk I), Napier Lion II o mocy 450 KM (Vernon Mk II) lub Lion III (Vernon Mk III).

Dane techniczne Vickers Vimy
  
wymiary: 
rozpiętość: 20,75 m 
długość: 13,27 m 
wysokość: 4,76 m 
powierzchnia nośna: 122,44 m2 
masy: masa własna: 3222 kg 
maksymalna masa startowa: 4937 kg 
   osiągi: 
prędkość maksymalna: 166 km/h 
pułap operacyjny: 2135 m 
zasięg normalny: 1448 km 
   uzbrojenie: 
2 karabiny maszynowe Lewis kaliber 7,7 mm 
1123 kg kg bomb